Participants:
Interviewer: Emmanuel Chimezie (Nigeria)
Guest: Writer, Poet, Artist and Marathon Runner Maria Kolovou Roumelioti (Greece)
I am truly moved by the opportunity given to me to speak about my work and Poetry in general, in a time of crisis.
I am grateful for the questionnaire that was given to me as an opportunity for reflection and introspection, and subsequently, as a motivation to identify those value codes that trigger thinking about the knowledge of myself and my outside world.
I feel blessed because, through words, I am given the opportunity to travel mentally with fellow artists; to communicate spiritually with seekers of beauty; and to share the essence of all those spiritual products and goods offered by the freedom of Expression, the Written Word and every form of Sacred Art, whether it is called Prose, Poetry and so on…
Words are not words that are carried away by the wind… they are seeds that can bloom and transform the desert into an oasis.
Writing, for me, is not only expression - it is a way that can preserve in its entirety the knowledge that life offers us, and be given as a testament and evidence to generations to come. In simple words: Our writing carries our history and can function as a code of communication and contact with fellow artists and non-artists, as well as with future scholars.
Thank you, my distinguished friend, poet Emmanuel Chimezie!
This interview is the beginning of a new friendship and solidarity.
Thank you for the honor and trust. I am also a traveler on this journey of life.
The beauty of the soul, together with love and cooperation, can make our world more beautiful!
And now I answer your questions, dear sir, Emmanuel Chimezie:
- With rising living costs and low wages, how can poetry give voice to struggling workers in Greece today?
In my homeland, Greece, there is a saying: “Hunger has no eyes… and even if it had eyes, it does not see!...”, and here Poetry comes as a comforter… as a voice of optimism that the struggle will not be in vain‧ that there is no life without struggle and resurrection, of life, without crucifixion…. Poetry, in the sense of creation, is feminine, just like poverty‧ and “Poverty is an Art in the making!”
- Farmers have been protesting across Greece over subsidies and survival—how can poetry speak for rural communities in crisis?
When you plow the barren land, sow it, dig it, fertilize it: It will bear fruit!... Nothing blooms and bears fruit without effort!... What everyone sows: That is what they will reap!.. Subsidies act as painkillers in the problem. The Crisis will remain as long as rural communities operate the way they operate… Poetry does not fit here, - in the way that scribes and poets understand it…. The farmers have murdered Abel within them and their dedication to cultivating the land! Everyone and everywhere wants easy profit!
- Migration continues to shape Greek society—how does your poetry engage with refugees and displaced people living in Greece?
The fall of the socialist regimes in Eastern Europe created the first wave of economic migration to Greece, followed by migrants from African countries. Greece became a magnet for hundreds of thousands of migrants not only from the former socialist countries, but from all over the world. The accumulation of such a large number of migrants was unprecedented for the native Greek population, with inevitable issues in different approaches and proposed solutions. My poetry often wanders along the paths of these people and listens to their concerns, understanding their struggle and their anxieties. They fled their country, their homeland, their homes, bringing with them their memories and history. Refugees: People forced to flee!...
As a human being, I feel pain and sympathize with them.
- With the new immigration laws and the pressure on NGOs, can poetry defend human dignity and civil society?
The Truth hurts!.... Nevertheless, a relentlessly realistic Poetry, through its laconicism and resonant signaling, can convey messages over great distances and in a short time‧ manages to embrace the uprooted‧ to console him‧ to ease his loneliness‧ to instill hope in him. Spiritual people have a sacred duty to support and serve human dignity and become beacons of light, in the inhospitable and the unknown.
- Many migrants are dying at sea near the Greek coast - how should poetry respond to this ongoing human tragedy?
Poetry…. How can Poetry respond!... Poetry, alone, cannot do anything about this! Only its voice can rise, as a bulwark, against policies and systems that uproot people from their place and leave them hanging on the edge of a cliff!
- There are growing concerns about corruption and political trust - can poetry challenge authority and demand accountability?
Plato, (428/9 -347 BC), an ancient Greek philosopher from Athens, the most famous student of Socrates and teacher, when he was still young, aspired to engage in politics. However, in 404 BC the oligarchs, with the help of Sparta, overthrew the democratic regime. At first the philosopher watched this movement with sympathy, because he himself was an aristocrat by birth and conviction and because he hoped that a somewhat authoritarian government would heal the wounds that the demagogues' lawlessness had caused in the city. However, the philosopher was quickly disappointed!... Many events created in Plato the conviction that all the regimes of his time were corrupt and that only if philosophers assumed power or if rulers began to philosophize, only then could there be a healthy political life. Under this theosophy, yes, Poetry could challenge authority and demand censorship!
So let everyone do what they are created for and properly trained for. And let poets do Poetry! If everyone wants to have a say and decide everything, then chaos will prevail.
- Youth anxiety and digital addiction have led to restrictions on social media - how is poetry evolving among younger Greek voices?
It is a fact that, in recent years, digital technology has dramatically affected almost every area of human existence, including communications, the workplace, entertainment, travel, banking, shopping and the arts.
It is the new way of contact, communication and transaction!...
Since the beginning of human existence, man has not been so close and at the same time so far away… so alone, in the noise of society…
Various applications and social networking media have evolved faster than any other major discovery in the history of science, affecting over half of the world's population in just two decades…
Digital technology and Technical Intelligence, I believe, facilitate the circulation of ideas, giving access to all those who have the means - the application, to communicate, exchange ideas, advertise and be advertised…. shaping-
educating or even distorting the face of the individual and society.
- Economic recovery is happening, but inequality remains - how can poetry bridge the gap between progress and reality?
We live in an era, spiritually dark! Everything is measured in money! Everything is running at a frantic pace…. The crisis we are experiencing is not economic! It is moral! We must first recover, morally and spiritually. We behave as if we are the only creatures on the planet who have the legal right to reap its shares!
Fair sharing is what will bring economic recovery!
We are too selfish and insatiable to admit our defeat! Everyone and all creatures have an equal right to life and to sharing resources! The earth is our mother and she takes care of everyone!... And yet, we live the paradox of the market: High demand, low wages and an increase in the inequality index...
And here comes Poetry as a voice of protest, resistance and optimism to fill the gap that has arisen from our adventurism!
- Protests and strikes continue in different sectors - does poetry still have the power to unite communities in resistance?
Poetry is a form of revolution! Of course, it has the power to unite people and cultures in the same common struggle!
Fortunately, we have words left to paint our thoughts and give our everyday life the meaning it deserves.
- In a Greece that balances tradition, crisis and change, what is the role that poetry should play in shaping a more just and humane future?
Poetry is not a feeling!... It is a whirlwind of the soul and a path to self-knowledge! It is a virus and a cure! A variety and a composer of the subjective, objective and emotional psyche! It is a cure and a test!
By acting consciously and assuming the responsibility that actions carry, we can shape a friendly environment for our future.
We become what we think about.
With respect,
Maria Kolovou Roumelioti
GREECE-Patra
Sunday, April 12, 2026
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Συμμετέχοντες: συνεντευξιαστής : Emmanuel Chimezie (Νιγηρία)
Καλεσμένος: Συγγραφέας, Ποιήτρια, Καλλιτέχνης και Μαραθωνοδρόμος, Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη (Ελλάδα)
Είμαι πραγματικά συγκινημένη για τη δυνατότητα που μου δίνεται να μιλήσω για το έργο μου και γενικότερα για Ποίηση, εν καιρώ κρίσης.
Είμαι ευγνώμων για το ερωτηματολόγιο που μου παραχωρήθηκε ως μια ευκαιρία ανασκόπησης κι ενδοσκόπησης, κι εν συνεχεία, ως κίνητρο εντοπισμού των αξιακών εκείνων κωδίκων που πυροδοτούν τη σκέψη για τη γνώση του εαυτού και του έξω κόσμου.
Νιώθω ευλογημένη γιατί, μέσω των λέξεων, μου δίνεται η δυνατότητα να συνταξιδεύω νοερά με ομότεχνους‧ να επικοινωνώ πνευματικά με τους αναζητητές του ωραίου‧ και να μοιράζομαι την ουσία όλων εκείνων των πνευματικών γεννημάτων και αγαθών που προσφέρει η ελευθερία της Έκφρασης, ο Γραπτός Λόγος και η κάθε μορφή Ιερής Τέχνης, είτε αυτή λέγεται Πεζογραφία, Ποίηση και ούτω καθεξής…
Οι λέξεις δεν είναι λόγια που τα παρασέρνει ο άνεμος… είναι σπόροι που μπορούν να ανθίσουν και να μεταμορφώσουν την έρημο, σε όαση.
Η γραφή, για μένα, δεν είναι μόνο έκφραση - είναι ένας τρόπος που μπορεί να διαφυλάξει στο ακέραιο την γνώση που μας προσφέρει η ζωή και να χαριστεί ως διαθήκη και τεκμήριο στις γενιές που θα έρθουν. Με απλά λόγια: Το γραφτό μας κουβαλάει την ιστορία μας και μπορεί να λειτουργήσει ως κώδικας επικοινωνίας κι επαφής με τους μελετητές του μέλλοντος .
Ευχαριστώ εκλεκτέ φίλε ποιητή Emmanuel Chimezie!
Αυτή η συνέντευξη είναι η αρχή για μια νέα φιλία και αλληλεγγύη.
Σας ευχαριστώ για την τιμή και την εμπιστοσύνη. Διαβάτης κι εγώ σε αυτό την διαδρομή ζωής .
Η ομορφιά της ψυχής μαζί με την αγάπη και την συνεργασία μπορεί να κάνει ομορφότερο τον κόσμο μας!
Και τώρα απαντώ στα ερωτήματά σας αγαπητέ κύριε, Emmanuel Chimezie:
- Με το αυξανόμενο κόστος διαβίωσης και τους χαμηλούς μισθούς, πώς μπορεί η ποίηση να δώσει φωνή στους εργαζόμενους που αγωνίζονται στην Ελλάδα σήμερα;
Στην πατρίδα μου την Ελλάδα λέγεται ένα γνωμικό: « Η πείνα, μάτια δεν έχει… και να έχει, μάτια: δεν βλέπει!....» κι εδώ έρχεται η Ποίηση ως παρηγορήτρα.. ως φωνή αισιοδοξίας πως ο αγώνα δεν θα πάει χαμένος‧ πως δεν υπάρχει ζωή χωρίς αγώνα και ανάσταση ζωής χωρίς σταύρωση…. Η ποίηση, με την έννοια της δημιουργίας είναι γένους θηλυκού όπως και η πενία‧ και η «Πενία Τέχνας κατεργάζεται!»
- Οι αγρότες διαμαρτύρονται σε όλη την Ελλάδα για τις επιδοτήσεις και την επιβίωση - πώς μπορεί η ποίηση να μιλήσει για τις αγροτικές κοινότητες που βρίσκονται σε κρίση;
Όταν την άγονη γη την οργώσεις, την σπείρεις, τη σκαλίσεις, τη λιπάνεις: Θα δώσει καρπούς!... Τίποτα δεν ανθίζει και δεν καρπίζει χωρίς κόπο!... Ό,τι σπέρνει ο καθένας : Εκείνο και θα θερίσει!.. Οι επιδοτήσεις λειτουργούν ως παυσίπονες ουσίες στο πρόβλημα. Η Κρίση θα παραμένει όσο οι αγροτικές κοινότητες λειτουργούν με τον τρόπο που λειτουργούν. Η Ποίηση δεν χωράει, εδώ, - με τον τρόπο που την εννοούν οι γραφιάδες και οι ποιητές…. Ο αγρότες έχουν δολοφονήσει τον Άβελ μέσα τους και την αφοσίωση τους στην καλλιέργεια της γης! Όλοι και παντού θέλουν το εύκολο κέρδος !
- Η μετανάστευση συνεχίζει να διαμορφώνει την ελληνική κοινωνία - πώς η ποίησή σας ασχολείται με τους πρόσφυγες και τους εκτοπισμένους που ζουν στην Ελλάδα;
Η πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων στην Ανατολική Ευρώπη δημιούργησε το πρώτο κύμα οικονομικής μετανάστευσης με προορισμό την Ελλάδα και στη συνέχεια προστέθηκαν μετανάστες από χώρες της Αφρικής. Η Ελλάδα έγινε πόλος έλξης εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών όχι μόνο από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, αλλά από ολόκληρο τον κόσμο. Η συσσώρευση μεγάλου πλήθους μεταναστών ήταν πρωτόγνωρη για τον γηγενή ελληνικό πληθυσμό και αναπόφευκτα ζητήματα με διαφορετικές προσεγγίσεις και προτάσεις επίλυσης. Η ποίησή μου συχνά περιφέρεται στα μονοπάτια αυτών των ανθρώπων κι αφουγκράζεται τις ανησυχίες τουςκι κατανοεί τον αγώνα τους και τις αγωνίες τους. Έφυγαν από την χώρα τους, τη γενέτειρα γη, τα σπίτια του φέρνοντας μαζί τους τις μνήμες και την ιστορία τους . Πρόσφυγες: Άνθρωποι αναγκασμένοι προς φυγή!...
Ως άνθρωπος, πονώ και συμπάσχω μαζί τους.
- Με τους νέους νόμους για τη μετανάστευση και την πίεση στις ΜΚΟ, μπορεί η ποίηση να υπερασπιστεί την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την κοινωνία των πολιτών;
Η Αλήθεια, πονάει !.... Παρ’ όλα ταύτα, μια Ποίηση αδυσώπητα ρεαλιστική, μέσα από τη λακωνικότητα και τη ηχηρή σηματοδότησή της, μπορεί να μεταφέρει μηνύματα σε μεγάλες αποστάσεις και σε σύντομο χρόνο‧ κατορθώνει να αγκαλιάσει τον ξεριζωμένο‧ να τον παρηγορήσει‧ να απαλύνει τη μοναξιά του‧ να του εμφυσήσει την ελπίδα. Οι πνευματικοί άνθρωποι έχουν ιερό χρέος να στηρίζουν και να υπηρετούν τον ανθρώπινη αξιοπρέπεια και να γίνονται φάροι φωτός, στο αφιλόξενο και στο άγνωρο.
- Πολλοί μετανάστες πεθαίνουν στη θάλασσα κοντά στις ελληνικές ακτές - πώς πρέπει να ανταποκριθεί η ποίηση σε αυτή τη συνεχιζόμενη ανθρώπινη τραγωδία;
Η Ποίηση…. Πώς μπορεί να ανταποκριθεί η Ποίηση!.... Η Ποίηση, δεν μπορεί από μόνη της να κάνει κάτι γι αυτό! Μόνο τη φωνή της, μπορεί να σηκώσει, ως ανάχωμα σε πολιτικές και συστήματα που ξεριζώνουν ανθρώπους από τον τόπο τους και τους αφήνουν μετέωρους στο χείλος του γκρεμού !
- Υπάρχουν αυξανόμενες ανησυχίες για τη διαφθορά και την πολιτική εμπιστοσύνη - μπορεί η ποίηση να αμφισβητήσει την εξουσία και να απαιτήσει λογοδοσία;
Ο Πλάτωνας (428/9 -347 π.Χ), αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος από την Αθήνα, ο πιο γνωστός μαθητής του Σωκράτη και δάσκαλος, όταν ήταν ακόμη νέος, φιλοδοξούσε να ασχοληθεί με την πολιτική. Όμως, στα 404 οι ολιγαρχικοί με τη βοήθεια της Σπάρτης κατέλυσαν το δημοκρατικό πολίτευμα. Στην αρχή ο φιλόσοφος παρακολουθούσε με συμπάθεια αυτήν την κίνηση, επειδή και ο ίδιος ήταν εκ καταγωγής και εκ πεποιθήσεως, αριστοκράτης και επειδή ήλπιζε ότι μια διακυβέρνηση κάπως αυταρχική θα θεράπευε τις πληγές που είχε προξενήσει στην πόλη η ασυδοσία των δημαγωγών. Γρήγορα όμως ο φιλόσοφος απογοητεύτηκε!... Πολλά γεγονότα , δημιούργησαν στον Πλάτωνα την πεποίθηση ότι όλα τα πολιτεύματα της εποχής του ήταν διεφθαρμένα και ότι μόνο αν οι φιλόσοφοι αναλάμβαναν την εξουσία ή αν οι ηγεμόνες άρχιζαν να φιλοσοφούν, μόνο τότε θα μπορούσε να υπάρξει υγιής πολιτική ζωή. Κάτω από αυτή τηθυμοσοφία, ναι, η Ποίηση θα μπορούσα να αμφισβητήσει την εξουσία και να απαιτήσει λογοκρισία!....
Ας κάνει καθένας αυτό για το οποίο είναι πλασμένος και καταλλήλως εκπαιδευμένος. Και οι ποιητές ας κάνουν Ποίηση! Αν όλοι θέλουν να έχουν λόγο και να αποφασίζουν για όλα, τότε θα επικρατήσει το χάος.
- Το άγχος των νέων και ο ψηφιακός εθισμός έχουν οδηγήσει σε περιορισμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης - πώς εξελίσσεται η ποίηση μεταξύ των νεότερων ελληνικών φωνών;
Είναι γεγονός πως, τα τελευταία χρόνια η ψηφιακή τεχνολογία έχει επηρεάσει δραματικά σχεδόν κάθε τομέα της ανθρώπινης ύπαρξης, συμπεριλαμβανομένων των επικοινωνιών, του χώρου εργασίας, της ψυχαγωγίας, των ταξιδιών, των τραπεζών, των αγορών και τον χώρο των Τεχνών.
Είναι ο νεός τρόπος επαφής, επικοινωνίας και συναλλαγής!
Απ’ αρχής της ανθρώπινης ύπαρξης, ο άνθρωπος δεν ήταν τόσο κοντά και ταυτοχρόνως τόσο μακριά… τόσο μόνος, μέσα στην οχλοβοή της κοινωνίας…
Διάφορες εφαρμογές και μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχουν εξελιχτεί ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη σημαντική ανακάλυψη στην ιστορία της επιστήμης, επιδρώντας σε πάνω από το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού σε μόλις δύο δεκαετίες…
Η ψηφιακή τεχνολογία και η Τεχνική νοημοσύνη, πιστεύω πως διευκολύνει την διακίνηση των ιδεών, δίνοντας πρόσβαση σε όλους όσους διαθέτουν το μέσον- την εφαρμογή, να επικοινωνήσει, να ανταλλάξει ιδέες , να διαφημίσει και να διαφημιστεί…. διαμορφώνοντας- μορφώνοντας ή ακόμα και παραμορφώνοντας πρόσωπο του ατόμου και της κοινωνίας.
- Η οικονομική ανάκαμψη συμβαίνει, αλλά η ανισότητα παραμένει - πώς μπορεί η ποίηση να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ προόδου και πραγματικότητας;
Ζούμε σε μια εποχή, πνευματικά σκοτεινή! Όλα μετριούνται σε χρήμα!....Όλα τρέχουν με ξέφρενο ρυθμό…. Η κρίση που ζούμε δεν είναι οικονομική! Είναι ηθική! Πρέπει πρώτα να ανακάμψουμε, ηθικά και πνευματικά. Συμπεριφερόμαστε λες και οι είμαστε τα μοναδικά πλάσματα του πλανήτη που έχουν το νόμιμο δικαίωμα να καρπωθούν τα μερίδια του!Η δίκαιη μοιρασιά είναι αυτή που θα φέρει την οικονομική ανάκαμψη !....Είμαστε πολύ εγωιστές κι ακόρεστοι για να παραδεχτούμε την ήττα μας! Όλοι και όλα τα πλάσματα έχουν ίσο δικαίωμα στη ζωή και στο μοίρασμα των πόρων ! Η γη είναι η μάνα μας και φροντίζει για όλους!... Κι όμως, ζούμε το παράδοξο της αγοράς: Υψηλή ζήτηση , χαμηλές αμοιβές και αύξηση του δείκτη ανισότητας… Κι εδώ έρχεται η Ποίηση ως φωνή διαμαρτυρίας, αντίστασης κι αισιοδοξίας για να καλύψει το χάσμα που έχει προκύψει από τον τυχοδιωκτισμό μας!
- Οι διαμαρτυρίες και οι απεργίες συνεχίζονται σε διαφορετικούς τομείς - έχει ακόμα η ποίηση τη δύναμη να ενώσει τις κοινότητες στην αντίσταση;
Η Ποίηση είναι μορφή επανάστασης! Βεβαίως και έχει τη έχει τη δύναμη να ενώσει ανθρώπους και πολιτισμούς στον ίδιο κοινό αγώνα!
Ευτυχώς που μας έχουν μείνει οι λέξεις να ζωγραφίζουμε τις σκέψεις μας και να δίνουμε στην καθημερινότητά μας το νόημα που της αξίζει.
- Σε μια Ελλάδα που ισορροπεί την παράδοση, την κρίση και την αλλαγή, ποιος είναι ο ρόλος που πρέπει να διαδραματίσει η ποίηση στη διαμόρφωση ενός πιο δίκαιου και ανθρώπινου μέλλοντος;
Η ποίηση δεν είναι οίηση!... Είναι περιδίνηση της ψυχής και δρόμος προς την αυτογνωσία! Είναι ιός και ίαση! Ποίκιλμα και μελοποιός του υποκειμενικού, του αντικειμενικού και συναισθηματικού ψυχισμού! Είναι ίαμα και δοκιμασία!....
Δρώντας συνειδητά κι αναλαμβάνοντας την ευθύνη που κουβαλούν οι πράξεις, μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα φιλικό περιβάλλον για το μέλλον μας
Γινόμαστε αυτό που σκεφτόμαστε!... Και οι σκέψεις μας είναι ο καθρέπτης όπου καθρεπτίζεται η ψυχή μας! Οι σκέψεις λειτουργούν ως πυξίδα που οδηγεί στα απύθμενα βάθη της ψυχής και αναμοχλεύουν τα πιο απόκρυφα, που είναι συνυφασμένα με ένα φάσμα πολύχρωμων εικόνων και συναισθημάτων.
Γράφω για ότι αφυπνίζει τη Συνείδηση μου και κρατεί γόνιμο το Ανθρώπινο Νου μου!
Η αλλαγή ξεκινά πρώτα από το μέσα μας και από τον καθένα χωριστά.
Η δικαιοσύνη ανήκει στο δίκαιο και όχι στο άδικο!
Δεν μπορείς να ζητάς δικαιοδύνη όταν πράττεις αδίκως και εις βάρος του πλησίον.
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη